Tijdreiziger

Tijdens de vakantie las ik een boek.
"De vis in ons".
Het boek gaat over het ontstaan van levende wezens,hun aanpassingen,veranderingen
en het basiprincipe dat in elk levend wezen hetzelfde is.
Kortom, het gaat over de evolutie.
Het is geschreven door Neil Shubin een paleontoloog.
Hij vond toevalligerwijs een fossiel van een soort die de overgangsvorm lijkt
van een vis naar een landdier.
Ik vond het een heel interessant boek.
Niet alleen vanwege de beschrijvingen en tekeningen.
Ik vond het ook interessant vanwege het feit dat ik overeenkomst zie
in de manier van werken.
Ik kwam in het boek de term serendipity tegen.
Dit betekent dat je iets heel bijzonders tegenkomt waar je niet naar op zoek bent.
En eigenlijk overkomt mij dit dagelijks.
Ik pruts maar wat,ik scharrel in een hele hoop van materiaal, verfschifers, draadjes,
troep die ik gemaakt en verzameld heb.
En dan,........ vind ik opeens het sublieme oog!
Een staart die niet anders had moeten zijn,...
Een vin die precies past,.....
Een kieuw,....
Snorharen,....schubben,......en nog een vin,....
een stuk huid,...de buik,... de rug,....
Een dag later weer een oog,.....een beter ook,
...een andere staart,......en langere ......
Dit gaat zo maar door tot het voor mijn gevoel genoeg is.

Inmiddels heb ik veel vissen gemaakt.
Ik mag een tentoonstelling maken in 'Het Fiskershüske".

Komt dit even mooi Uit?!

Tropisch warm is het al een paar dagen.
Hoe beperk ik mijn bezigheden?
Hoe richt ik mijn werk?
Ondanks de hitte kon ik vandaag goed werken.
Ik maak een vis in koele kleuren.

Ik probeer al zolang zonder resultaat foto,s te plaatsen.
Nu lukt het dus hopelijk toch

Morgen ga ik naar de provinciale bibliotheek Gelderland.
Toen ik op de academie zat heb ik daarvoor een werk gemaakt.
Een boekenwand van gevouwen brunapockets.
Deze is aan het verteren.
Er was een vraag of ik dit wilde restaureren.
Morgen ga ik met de kunstcoördinator bekijken hoe en wat.
Misschien wordt het een fijne opdracht.
Ik vind het boeiend dat de tijd papier verteerd.
Papier met woorden, die verteren.
Zoals alles onderhevig is aan natuurlijke vormende krachten.
Zo verdwijnt iets en ontstaat iets nieuws.
Dit zie ik ook telkens voor mijn ogen gebeuren bij de vlekken experimenten.
Kunst wordt gekoesterd en bewaard in musea enzo.
Ik zou het ook wel interessant vinden als er gaten zouden vallen in De Nachtwacht.
Mona Lisa half tot stof zou zijn vergaan.
Misschien dat iets wanneer het maar lang genoeg bewaard is en niet verteerd
vanzelf kunst genoemd wordt.
Ingrediënten ( verf, brons, enzo) houden het lang vol.
Boeken niet, die verzuren en vallen uitéén
al staan er geniale ideeën in.
Ik vind dit wel een mooi gegeven.
Wellicht vind ik een manier om deze gedachte vorm te geven.
Graag zou ik de 'Tand de Tijds' toe willen laten in mijn werk.
De vluchtigheid van alles laten zien.
De vluchtigheid die ik wil ontlopen.